Do ośrodka pomocy społecznej wpłynęła karta zgłoszenia do programu "Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością". W toku postępowania ustalono, że sytuacja uczestnika, a w szczególności jego potrzeby, poziom samodzielności oraz możliwość uzyskania pomocy od innych osób uzasadniają przyznanie usług asystencji osobistej w wymiarze 300 godzin rocznie, co przekłada się na 25 godzin usług miesięcznie. Tymczasem w karcie zgłoszenia osoba niepełnosprawna wskazała, że oczekuje wsparcia w wymiarze 40 godzin miesięcznie. Realizator programu obowiązany jest poinformować, w formie pisemnej, uczestnika programu lub jego opiekuna prawnego, o przyznaniu usług asystencji osobistej oraz przyznanym wymiarze godzin usług asystencji osobistej w danym roku kalendarzowym. W jakiej formie powinno nastąpić przyznanie usług asystencji osobistej? Czy o przyznaniu tego rodzaju wsparcia należy poinformować zainteresowanego zwykłym pismem, czy też wymagana będzie w tym przypadku decyzja administracyjna?

Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.), do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminę należy realizacja zadań wynikających z rządowych programów pomocy społecznej, mających na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 1 tej ustawy, Rada Ministrów może przyjąć rządowy program pomocy społecznej mający na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia.

Przepisy art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Solidarnościowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1848 ze zm.) stanowią z kolei, iż minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może przyjąć resortowy program wsparcia osób niepełnosprawnych mający na celu wsparcie społeczne lub zawodowe osób niepełnosprawnych oraz realizację zadań, o których mowa w art. 6 pkt 2 i 3.