Goeienavond beste lezer,

Reculer pour mieux sauter. De Fransen zeggen het zo mooi, maar ze slaan de bal mis, zoals wel vaker. Want een stap terugzetten om verder te springen, is dat wel zo'n goed idee? Wat als we niet zouden springen, maar gewoon een stapje zetten? En dan misschien nog eentje. Of misschien ook niet. Het opiniestuk van Jolien Durwael zet in ieder geval aan tot nadenken: zij heeft het over wat er na een burn-out komt. De verwachtingen om sterker en energieker terug te keren en hoe die niet altijd stroken met een trager levensritme.

Misschien moeten we met z'n allen een voorbeeld nemen aan Brillie. Want die mag dan wel aansterken van haar oppassers, maar de grote sprong nadien hoeft niet. Te veel gedoe om de Siberische brileider (nee, er is niet veel denkwerk gekropen in de naam Brillie) weer naar Alaska te brengen, is het oordeel. En op de Waddeneilanden is het ook goed toeven.